Lenen

koesteren

koesteren

Een vreemde gewoonte heeft Madame. Ze wil de kleren van mensen dragen die ze graag ziet. Een trui van het kind, het vestje van de bosman, een jasje van Yvonne, een das van een vriend. Het begon als puber met een leren jasje van een van de eerste verkeringen. Het rook zo lekker naar Eric. Een mengsel van patchouli, de geur van Eric zelf en leer. De jongen in kwestie in geen dertig jaar gezien maar die geur kan zo worden opgeroepen. Madame is heel goed in het op slinkse wijze lospeuteren van kledingstukken. De belofte van teruggeven, zielig beven van de kou of decoratief de regen van het lijf laten lopen is doorgaans genoeg om het felbegeerde stuk los te krijgen. Let op! die belofte van terugkrijgen is niks waard. Madame verzint smoesje op smoesje. Net zo lang tot de eigenaar loslaat en Madame tevreden zucht en de boel rond het lijf drapeert.


One response to “Lenen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: