Maandelijks archief: juli 2009

Vooruitzicht

Oostende

Oostende

Tralalie, Tralala.

Hapje eten, Stoemp van Arno, kaartjes voor Dranouter. Het ligt voor het grijpen. Zo kom ik de  zomer werken wel door.


Arno

http://www.theateraanzee.be/index.php/nl/programma/voorstelling/2669ARN

Zin om zondag 2 augustus zin om naar Arno in Oostende te gaan? (voorstelling om 22.00 uur)


Hamsteren

wintervoorraad

wintervoorraad

Twaalf pakken koffie, kilo’s suiker, een hele stapel chocoladerepen en zeker tien pakjes met koekjes. Een half dozijn doosjes puddingpoeder, zakken vol meel en lucifers. Ingemaakte peertjes en pruimen. Uitgewassen en weer gedroogde plasticzakjes, tassen met elastiekken, gladgestreken kadopapier en een doos ouwe kranten.  Rekken vol zeep, wasmiddel en schoonmaakspullen. De kelder van oma was een onuitputelijke bron van heerlijkheden en nuttige zaken. Mijn oma was niet zo heel erg van structuur en orde. Veel van die voorraad was de houdbaarheidsdatum al lang voorbij.  Ik kon niet wachten tot oma in een vlaag van schoonmaakwoede in de kast dook om op te ruimen. Thuis gekomen van school zagen mijn broer en ik meteen dat het weer zover was. De tafel stond vol met potten, flessen en pakjes . Wij aten dan vreemde combinaties van perzikken over de datum, hele zoete kersen op drank (er was nog geen folder over het effect van drank op kinderhersens), keiharde droge gevulde koeken en  aan elkaar geplakte zuurtjes. We kregen wit uitgeslagen chocolade  en sopten met een zacht speculaasje in de thee. De echte schatten waren de blikjes zonder etiket. Vaak al een beetje roestig aan de randjes. Een voor een onthulde de blikopener de inhoud. Mandarijntjes op sap werden met gejuich onthaald maar spinazie of erwtensoep schoven we beslist terzijde. Die blikjes kreeg opa dan opgewarmd als avondeten.


Oogst

rijp

rijp

In de vroege morgen rij ik tussen de velden naar het werk. Het ruikt naar rijpe tarwe, naar zoet droog graan. Het knispert en wiebelt als ik langs fiets.


Werkdag

kochkamer

kochkamer

beloning

beloning

impuls aankoop

impuls aankoop


Schooier

wachten

wachten

De kat wandelt van tafel naar tafel. Ook aan de onze houdt ie halt. Een stukje kip. Bij de buren eet ie Zeewolf en bij de jongen en het meisje tegenover een lik slagroom van het toetje. Tevreden begint hij z’n ronde opnieuw. De hele menu kaart werkt poes elke avond af.

.


Lege portemonnee

nestor

nestor

Dansen in de Scala, springen bij de Propere Fanfare, zwijmelen bij Bruno en Kathleen. Lellebellen bij Sint Jacobs tot vroeg in de morgen. Het was een schone afsluiting.


Bright

Helder

Helder

I feel bright!


Zegt ze

wachten

wachten

Zegt ze

Het lijf doet gewoon wat er gevraagd wordt. Opstaan, werken, praten lachen. Ik sta erbij en kijk er naar. Knap toch van mij. Elke dag doe ik het weer opnieuw. Af en toe glimt er een kiertje verdriet tussendoor. Opmerkzame mensen rondom mijn vragen wat er is. Als ik een tipje van de sluier oplicht begint het vertellen.Over lange, diepe en gekoesterde liefdes. Zonder uitzondering prachtige verhalen.

Wordt vervolgd


Vasthouden

geluk

geluk

Hij stuurt me foto’s van zijn voertuig. Stoer leunt ie uit het raampje in een stoffige Afghaanse woestijn. Ik krijg er ook eentje van mijn gehelmde kind met zonnebril in een helicopter. Grote grijns op z’n gezicht. Als hij belt vertelt hij verhalen over gesluierde vrouwen, zielige honden en smoezelige kindjes. Over de patrouilles zegt ie niet zo veel. Ik doe voorzichtig hoor. Hij zegt het om me gerust te stellen. Dat hoor ik aan z’n stem. Ik zou hem het liefst nog vasthouden. Met een hand onder z’n kleine billen.