Maandelijks archief: augustus 2009

Hotver


Onderweg

pret

pret

Steelgitaar, mandoline, viool en krakende stemmen die jubelen over De Heere. Duistere blues met schurende harmonica en schuivende snaren. Met het raam open en de muziek hard met een gangetje van amper tachtig huiswaarts cruisen. Tevreden over de gedane arbeid, al een aanzoek achter de rug en een heerlijk etentje in het vooruitzicht.


Reis

 

op zoek

op zoek

Op een onaards uur vertrokken,
wars van alles, zonder reisplan,
elke overlegging mijdend
en mij weidend in mijn vrijheid
bij het dansen van de draden,
weet ik feestelijk in mijn jaszak
het kompas, dat onder Arkel
ik als kind eens op een morgen
heb gevonden in de wegberm.

Dat mijn trots was, dat het nog is,
dat ik Boreas gedoopt heb.
Waaraan nooit iets gemankeerd heeft.
Of ik zuidwaarts ga of zigzag,
onontkoombaar, onverbiddelijk
richt zich de magneetnaald noordwaarts.
Eindelijk reizen wij weer samen,
twee die bij elkander horen,
twee die aan elkaar gewaagd zijn.

 

 


Hartklop

De telefoon gaat. Kind uit Afghanistan.  Ik hoor aan zijn stem dat er wat is. Hoe gaat het piep ik. “Ik was bij het ongeluk met de bermbom”. Mijn harts slaat een slag over. Hij wil zijn verhaal kwijt. Reed op zo’n tweehonderd meter achter de auto die op de bom reed. Hij was de boordschutter en dacht dat ze beschoten werden. Hij bleef kalm. Lekker geslapen had ie niet de nacht nadien. Maar dat kwam misschien ook wel omdat hij die buiten ergens op een veld doorbracht dacht hij. Op mijn vragen over angst en verwarring antwoord hij kalm en dapper. Geen paniek. Je weet dat dit kan gebeuren. Gelukkig is er niemand omgekomen. Hij hangt opgelucht op. Ik blijf met een bang hart op de bank zitten.


Beest

vrolijk

vrolijk

Het logeerdier Vrolijk


Slunze

IMG_2675

D’r zijn van die dagen dat ik denk dat er in het vaatdoekje meer leven zit dan in mij. Het been doet nog steeds niet wat ik wil.


Bang

kindje

Geruststellend zijn ze niet, de mailtje die het kind op missie stuurt. Hoe hij zich klaar maakt om te vechten en dat het er dan toch niet van komt. Over de gewonden die afgevoerd moeten worden, de reis door de donkere woestijn.  De bermbommen die ontploffen. Onder aan het mailtje schrijft ie “ik ga de opleiding voor algemeen verpleger volgen”. Zou hij dan pleisters krijgen in plaats van een geweer?


Weg

foetsie

foetsie

Nu jij er niet meer bent

 

Geen grote armgebaren

woeste verhalen

verstommen

 

Geen hart dat roffelt

van verlangen

voorbij

 

Geen luidop lachen

klikklak schoenen

slepen

 

Nu jij er niet meer bent


Zondagmiddag

opgeschept

opgeschept

gedragen

gedragen

neergezet

neergezet


Proper

op sjok

op sjok

http://blog.deproperefanfare.be/#home De Properen zijn op verplaatsting. Allen daar heen!