Hartklop

De telefoon gaat. Kind uit Afghanistan.  Ik hoor aan zijn stem dat er wat is. Hoe gaat het piep ik. “Ik was bij het ongeluk met de bermbom”. Mijn harts slaat een slag over. Hij wil zijn verhaal kwijt. Reed op zo’n tweehonderd meter achter de auto die op de bom reed. Hij was de boordschutter en dacht dat ze beschoten werden. Hij bleef kalm. Lekker geslapen had ie niet de nacht nadien. Maar dat kwam misschien ook wel omdat hij die buiten ergens op een veld doorbracht dacht hij. Op mijn vragen over angst en verwarring antwoord hij kalm en dapper. Geen paniek. Je weet dat dit kan gebeuren. Gelukkig is er niemand omgekomen. Hij hangt opgelucht op. Ik blijf met een bang hart op de bank zitten.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: