Opluchting

Stap na stap beklim ik de berg. Het gaat steil naar boven. Ik moet over water springen. Af en toe is er een hand die me toegestoken wordt, als de rotsen onder mijn voeten afbrokkelen of het water te breed is. Boven gekomen stap ik de schemerige eeuwenoude kapel binnen. Ik rust met mijn rug tegen de koele steen.


One response to “Opluchting

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: