Maandelijks archief: september 2010

Ontroering

Zorgzaam schoof hij de kleine jongen die hij aan de hand hield een beetje voor zijn benen. Veilig voor de mensen die met tassen duwden om voorbij te geraken. Zijn hand ruste op het hoofd van het kind.


Zetel


Dotje

D’r was heel wat te zien en te genieten op het festival van Namen. Met mijn gestipte jurk en stoere laarzen speelde ik met het anarchistisch straattheater en genoot ik van het bejaardendameskoor.


Aangenaam kennis te maken

Ze vertelde over haar nieuwe schoenen van een Japanse ontwerper, gekocht in Maastricht en voor het eerst aan bij dit optreden. ¬†Hoe ze de afgelopen zomer een Russin in levende lijve zag. Met een prachtige blanke huid, donkere –¬†blauwe – kringen onder de ogen en roze wangen. Het leek precies op een figuur uit een roman van Tolstoj die ze dit jaar had gelezen. Of ik dacht dat het toeval was dat ze nu juist die Russin tegen was gekomen. Ik liet haar mijn rood met wit gestipte Happy Socks zien. Die zijn niet nieuw maar ze maken me wel elke ochtend blij.


Hemel


Pech

De knoop springt van mijn broek, de logeerhond is een beetje in de war en tilt zijn poot op in de gang (hij schrikt er zelf erg van), de gel is op en ik kan mijn horloge nergens vinden. Waar zijn de autosleutels?


Verdwaalmand


Verschijning


Grens

Goed, zeg je als ik vraag hoe het met je gaat. Steeds een stapje schuif je van mij vandaan terwijl je knikt: Ja goed! Ik probeer neutraal te kijken, niet te stralen of te lachen. Mijn linkerhand trilt. Ik hou hem een stukje achter mijn been. “Alles prima” roep ik net iets te hard. Met het werk ook alles ok. Kinderachtig blij met holle frasen dans ik tussen de zinnen door.


Onbegrijpelijk