Open

Met een tik slaan de blauwe luiken tegen de witte muur als ik de pin uit het slot trek. Het zonlicht stroomt binnen. Poes ligt op het afdak, net onder mijn raam. Ze houdt me in de gaten, schat in wanneer het lege schaaltje met de yoghurtrestjes naar buiten wordt geschoven. Vanmorgen moet poes langer wachten, eerst de tas inpakken. De sokken en een trui met langemouwen stop ik voorin de rugzak. Ik denk niet en draai mijn stoel wat meer naar rechts zodat ook mijn voeten zon vangen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: