Friet

Een bruinige knakworst in een plastic bakje, friet met tartaarsaus. De tafel is van bruin nephout en zit vol krassen. De man die de friet bakt heeft vettig haar. Er zit nog een klant aan de toog. De zalmkleurige tegelvloer is schoon. Ik zit voor het raam in het hoekje.
Mijn uitzicht is het station. Er komt net een trein aan. Ik denk aan de reis die ik als kind samen met mijn oma met een zekere regelmaat ondernam. Naar een of andere vreemde tante die in een gesticht woonde. Die tante had sterk uitpuilende ogen. Bij elk bezoek hoopte ik dat er een oog uit zou vallen. Ik had ooit een verhaal gehoord over een glazen oog dat zo over de grond wegrolde onder de kast. Dat leek mij het toppunt van spannend. Ik wachtte ik op de “kloink” van het oog dat zou vallen.


One response to “Friet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: