Maandelijks archief: september 2011

Naderbij

Nog twee weken dan is het gedaan met mijn vastdiensverband. Er zal een feestje zijn met drank en hapjes. Met collega’s die ik straks niet meer zie, met collega’s die vrienden zijn geworden en waarmee ik voortaan af zal moeten spreken om bij te kletsen en de toestand van de wereld door te nemen. Geen vast salaris dat elke keer weer wondelijk op mijn rekening komt, geen vakantiegeld of een kerspakket. Wel een zee aan mogelijkheden en een wereld te ontdekken. Het blijft een onwerkelijk idee.


Van schepen die vergaan

en rozen die verwelken


Koffertje

Echt geroutineerd gaat het niet. Ik ben mijn slaapzak kwijt, één pantoffel is zoek en mijn pyjama is ook al niet compleet. De vormingen voor de Vlaamse scholen begint weer. Ik trek met mijn oranje koffertje er op uit om met scholieren over sex, drugs en wild leven te spreken. Ik verheug me enorm op de nieuwe lading jonge mensen. De quote van vorig jaar was : Mevrouw zou ik borsten hebben, ik zou ze de hele dag vastnemen.
Dit jaar is mijn eerste vorming voor een school waar ze niet vies zijn van lijfstraffen. Daar worden de borsten vast niet vaak ter hand genomen.


Zegt ze

Uiteindelijk gaat het al lang niet meer over jou. Het gaat over mij en mijn verlangen.


Vissig

Met negen waren ze op de kleine boerderij waar mijn opa opgroeide. Elke zondag stonden er twee puddingvissen op tafel. Mijn opa kon er smakelijk over vertellen. De vissenpudding werd op zaterdag gekookt. Een van zijn broers kon na een avond stappen de verleiding niet weerstaan. Hij at de hele vis en waste de vorm keurig af. Zonder inhoud werd de vorm terug op de koude keldervloer gezet. Mijn opa kon er na zestig jaar nog steeds nijdig om worden. De vorm staat nu bij Het Kind in de kast om op zondag vissenpudding te kunnen eten


Twisted


Laatst

Terwijl ik de trap naar de studie oploop realiseer ik me dat ik voor de laatste keer een programma presenteer. Op slag word ik zenuwachtig. Straks doe ik nog iets heel raars. Gelukkig verdwijnt het meteen zodra mijn billen de stoel raken en ik de vertrouwde panelleden tegenover me zie. Géén bloopers tijdens de laatste uiztending Zeeuws Diep..pffffffffffff!


Zonder broek

Ik was echt van plan om voor de harde actie te gaan. Natuurlijk zou ik voorop lopen. Als het op actievoeren aan komt kun je op mij rekenen.
Het was een hele drukke dag vandaag met afspraken en veel regeldingen. Ik liep van hot naar her en deed drie dingen tegelijk.
Net toen ik naar het toilet ging bedacht ik plosteling dat ik al de hele dag zonder onderbroek loop om de actie van GAIA te steunen tegen het castreren van biggen. Beetje jammer dat ik het door de hectiek van de dag helemaal vergat en het tegen niemand vertelde.
Zo hebben die biggen natuurlijk helemaal niks aan mij en mijn imago van harde betrouwbare actievoerder komt ook nogal onder druk te staan.


Harig

Ik kan de verleiding niet weerstaan, stap het stoepje op en doe de winkeldeur open.  De slager staat achter zijn toonbank, hij heeft niet alleen een busje om de markten langs te gaan maar ook een deftige winkel. Mijn wangen kleuren als ik binnen stap. In zijn ogen niks van herkenning. Ik bestel paté en gluur van tussen mijn wimpers naar de harige slager. Er is iets maar ik kan er niet direct een vinger opleggen. Ik bestel snel nog zes plakjes gedroogde hesp. Ik heb meer tijd nodig om te kijken. Dan zie ik het. Hij heeft zijn snor afgeschoren. Mijn mond staat een stukje open van verbazing. Het maakt hem zo nakendig en kwetsbaar. Op het vel van zijn gezicht zijn de scheersporen bloederig aanwezig. Het haar te stug natuurlijk denk ik en zie alweer een donker waas op zijn kaken. De slager ziet me kijken. Als ik afgerekend heb komt hij vanachter de toonbank. Hij houdt de deur open en stapt achter me het stoepje op. Schutterig sta ik daar in de warmte van de middag. Langzaam geeft hij me de spullen aan. Als ik ze aanpak en me om wil draaien geeft hij me een vette knipoog. Van schrik maak ik een raar geluid en spring van de stoep. Om mijn truttigheid goed te maken zwaai ik stoer als ik in mijn auto stap.


Broeden

Onder haar vel zie ik mijn kleinkind buitelingen maken. Tekens van binnen naar buiten. Met mijn hand voel ik hoe het hoopje mens oefent voor later. Toe maar kindje fluister ik en we zijn allemaal tevreden.