Winkelverdriet

Voor me in de rij staat een man. Ik schat ergens achter in de 50. Hij heeft een nette jeans aan en een kort suède jasje. Fris gewassen lijkt hij met goedkope afthershave die lang achter hem blijft hangen als hij naar voren stapt om af te rekenen. Zijn boodschappen gaan door de handen van de caissière. Een mini blikje tomatensoep, een diepvriesmaaltijd van iglo, een pakje leverkaas en sigaretten.
Een diepe treurigheid overvalt me. Er is niks aan deze man wat ik aantrekkelijk vind maar ik voel de aandrang om hem vast te pakken en te verzekeren dat het allemaal wel goed komt.
Wat een raar mens ben ik toch. Zo een compassie voor iemand die ik helemaal niet ken en die misschien wel boodschappen doet voor zijn ouwe moeder. Zelf heeft ie, wie weet, een gezin met zeven kinderen en een lieve vrouw die hem elke avond aan de borst drukt en zegt ‘ het komt allemaal wel goed ‘. Want dat ie daar nood aan heeft dat weet ik zeker.


3 responses to “Winkelverdriet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: