Stoer

Als ik de achter mijn vriendje met zijn lange blonde krullen de drempel over stap komt de muziek van Supertramp me tegemoet. Binnen is het donker, het is druk. Ik prop mijn groene jas op de stapel die onder de kapstok ligt. Ik ben veertien en het is winter. Ik plof aan een tafeltje waar vrienden zitten. Mijn lief zet een grote beker warme chocolademelk voor me neer. Ik vouw mijn handen om de beker hij vouwt zijn handen om mij. Vanmiddag in de auto, Supertramp op de radio. Veertien lijkt dan heel dichtbij.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: