Hoop

De bomen steken zwart af tegen de nachthemel, echt donker wil het niet worden. Het is de nacht waarin de dieren spreken en wonderen gebeuren. Elk jaar weer ga ik naar buiten. Het spannende van lopen in een donkere polder terwijl iedereen in bed ligt, de belofte van de kerstnacht zelf waar ik geen woorden aan kan geven, ik kan er geen weerstand aan bieden.
Dit jaar loop ik langs de Vrije dijk, net over de grens. Langs boerderijen waar ik de dieren in de schuur aan hun ketting hoor rammelen. Ergens flappert er plastic in de wind. Ik ben op pad met de nachtman en de hond. De hond wil niet spreken en ook het beest in de nachtman houdt zich koest.
Blijkbaar is er nog geen tijd voor een wonder.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: