Paradijs

Mijn leven staat in het teken van het hiernamaals, zegt NonkelPater, geloof  jij? Ik leef in het nu zeg je, of dat probeer ik toch. Ik zie de alertheid in de houding van de kleine oude broeder. Voor mij gaat het om wat hierna komt herhaalt hij. Jij haast je om te zeggen dat je vertrouwen hebt.
Ik bekijk het gesprek vanaf de zijlijn, mij wordt gelukkig niks gevraagd.
Ik bleef zitten op de kerkbank toen alle mensen naar voren liepen om een stukje papier dat het lichaam van christus symboliseert in ontvangst te nemen. Het kruis aan tafel sloeg ik ook over. Het voelde een beetje als met je kleren aan in de sauna zitten. Niet fijn, toch was liegen of voor de vorm meedoen geen optie.
Wat zal ik zeggen als hij zijn blik op mij richt.  
Vertrouwen is goed vind ik. Dat klinkt solide en betrouwbaar. Geloven  dat het allemaal uiteindelijk goed komt.
NonkelPater vraagt mij niks. Bij het afscheid krijg ik drie dikke kussen en staan we even hand in hand. Ik kijk hoe hij gebogen achter zijn rollator de lange kloostergang met het wonderbaarlijke licht weer instapt.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: