Goudbuikje

Mijn schoenen soppen in de modder. Langzaam sijpelt het water mijn sokken binnen. Het deert me niet. De lucht is kraakhelder, het licht roze met goud van de wintermiddagzon. Het weide en krekengebied rond Merendree is mijn speeltuin. Ik klim over prikkeldraad en teug mijn longen vol met verse lucht.

Kijk zegt de man waarmee ik loop, Kieviten. Ik leg mijn hoofd in mijn nek en kijk de wiekende vogels na. De zon streelt goud de witte veren van de vlucht. Ze buitelen en duiken alsof de zwerm in vuur en vlam door het polderlandschap trekt.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: