Bevatten

Als het donker is en ik alleen in bed lig probeer ik me te herinneren hoe je stem klonk. Moeizaam haal ik dan  je hese stem naar boven ergens vanuit de krochten van mijn hersens. Aan de kapstok hangt nog je jas. Die ruikt al lang niet meer naar jou. Je horloge ligt in mijn la. De laatse weken voor je dood lag het op je nachtkastje. Je pols was veel te dun geworden. Het staat stil. Je magere benen, je kritische blik, je handen op het stuur, je vingers die vaardig een sigaret rollen. Echt ik moet moeite doen om het voor me te zien.

En toch lieve Yvonne kan ik me een leven waar jij niet meer bent nog steeds niet voorstellen.


2 responses to “Bevatten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: