Afwezig

Het is putje nacht, een uur of vier schat ik. We zoeven ergens over een donkere snelweg richting huis. We delen de veel te krappe achterbank. Ik voel hoe ik steeds een beetje wegzak. De slaap wil me komen halen. De bank is smal, de beenruimte krap. Ik kan me niet ontspannen. Langzaam zak ik opzij. Jij schuift een stukje op, ik mag liggen. Mijn hoofd op je schoot. Voorzichtig sla je je arm rond me. Zo zal ik niet vallen. De arm die zo zacht mijn lijf omhult, de cadans van de wielen en het zachte praten van de mensen in de auto. Ik ben alleen daar en nu. Het praten van de mensen op de voorbank lijkt totaal onbelangrijk.
Vandaag zag ik je weer, een leven later


One response to “Afwezig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: