Dagdagelijks

Het dameshuis verwelkomt me bepaald niet vriendelijk. Ik liet het al bijna een week links liggen. Nu vormt mijn adem wolkjes in de gang en ruikt het naar ouwe laars in de badkamer. Een restje water in een glas is bevroren. Door en door koud zijn de kamers. De kachel ontsteekt met een plof haar blauwe tongen. Ik schuif met mijn stoel zo dicht als ik kan. Tot ik een brandlucht ruik en de onderkant van de mouw van mijn vest donkerbruin uitslaat. Om te plassen moet ik eerst moed verzamelen. In de badkamer en de keuken is geen verwarming. Je broek naar beneden doen lijkt op een poolexpeditie en koken is alleen doenlijk met een dik vest en sjaal.
Ik denk aan de zomer, hoe mijn blote voeten kletsten op de rood met grijze tegels. De achterdeur de hele dag open, mijn kralengordijn zachtjes wiegen in de wind. Koffie aan mijn piepkleine tafel op de koer. Nu huiver ik in mijn vel en klem mijn warme mok stevig in mijn ijspollen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: