Diepst

Met de trappen daal ik af naar de diepte van de aarde. Stil sta ik terwijl ik dieper en dieper ga. De geur van warme olie, het gereutel, het schudden. Als de houten trap weer steen wordt stap ik behoedzaam over de tanden. Ze zouden me mee kunnen sleuren naar waar de aarde vloeibaar is. Nu klinkt als enige mijn voetstap in de holle tunnel. Tl licht schijnt. Niemand voor of achter me. Boven weet ik de schepen. Ze varen naar Japan of naar Vuurland misschien.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: