Karakter

Het hoofdje knikt voorover op de borst, de oogjes toe. Zodra ik voel hoe haar lijfje ontspant gaan haar ogen terug open. Ze lacht en spartelt met haar benen, dan komen de tranen. Ik wieg haar zachtjes heen en weer en sus haar met mijn adem. Weer gaan de oogjes toe, voor heel even. Ons ritueel herhaalt zich. Met alles wat ze in zich heeft verzet ze zich,tot ze zich gewonnen geeft en met een zucht de slaap aanvat.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: