Kinderlijk

Amper negentien en ik heb nachtdienst. Het is stil op de kraamafdeling. Op gezette tijden sta ik op om mijn ronde te doen, de voorraad aan te vullen of iets te eten uit de koelkast te pakken. Als derde jaars leerling verpleegkundige doe je de nachtshift in je eentje. Ergens op de vier verdiepingen onder me weet ik het nachthoofd. Hem kan ik bellen als ik vragen heb of er iets gebeurt waar ik geen blijf mee weet.

Om een uur of twee krijg ik van de receptie door dat er een kraamvrouw aankomt. Op de verloskamer weet ik alles in orde dus ik waarschuw het nachthoofd. Het is een invaller, een man. Hij heeft al jaren niet meer op de kraamafdeling gestaan, voor mij is het de zesde bevalling die ik zal bijwonen.

De vrouw komt al zuchtend en steunend binnen. Het zal haar derde kindje worden. Ze loopt nog vrolijk rond en vangt de weeën met gemak op. Het nachthoofd concludeert dat het nog wel even zal duren: Die is voor de ochtendploeg, is zijn voorspelling.

Eerst maar koffie en thee maken denk ik en dan de  anamnese afnemen. Ik vraag naar haar vorige bevallingen. Die liepen gesmeerd volgens het echtpaar. Alles in orde en twee blakende kinders. Tevreden klap ik mijn map toe. Als er iets is kunt u op het belletje drukken maar het zal nog wel even duren doe ik wijsneuzig.
De vrouw lacht als ze zegt: Dat denk ik niet de vorige twee floepten er ook binnen anderhalf uur uit.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: