Energiek

Na drie kwartier aanschuiven om tot bij mij thuis te geraken slaak ik een zucht van verlichting terwijl ik mijn auto voor de deur parkeer: Twee verschillende jobs op één dag en over een uur repetitie voor het woeste straattheater is best veel. Ik verheug me op de soep, mijn warme zetel en de stilte. Wie weet is er zelfs tijd voor een dampende mok koffie.
Behangen met tassen, een mand met schone was en de krant waar ik nog niet aan toe kwam grabbel ik naar mijn sleutels.
Met open mond kijk ik naar de bos sleutels die ik uit mijn zak vis. Er zitten vreemde sleutels aan. Heel langzaam dring het tot me door dat ik op mijn werk, 45 kilometer verderop, de verkeerde sleutels af heb gegeven.
Hopend op een wonder kijk ik naar boven waar mijn ramen donker terug staren. Drie hoog, geen ladder, miljaar!
Met de moed der wanhoop druk ik op de bel van de eigenaar, wie weet is ie nog aan het werk. Als de zoemer van de deur klinkt spring ik naar binnen. Nu moet ik alleen nog een sleutel van mijn appartement zien te bemachtigen, dat zal geen probleem zijn nu de huisbaas net de voordeur voor me open deed. Zwierig gooi ik zijn deur open en wil met brede gebaren uitleggen wat me nu weer overkwam.
De enige die ik zie is de Poolse werkster die me stralend aankijkt. Lap!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: