Tel

Nog drie dagen, één avond. Ik tel de dagen tot ik vrij ben. Het is niet mijn baan die me nekt maar een vreselijke verkoudheid.
De stand van de paracetamol houd ik nauwkeurig bij. Ik mag er vandaag nog twee. Ze liggen te lonken op het krukje naast mijn bed.
In mijn hoofd een dikke mist, ik vergeet steeds welke dag het is.
De zakdoeken niet aan te slepen, ik heb er minstens zeven. ze verdwijnen in de zakken van mijn grijze jas of onderin de grote handtas die ik altijd met me meesleep.


One response to “Tel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: