De Snor en ik


Rij ik al mijn hele leven in rammelende wrakken waar gras in groeit of de rubbers schimmelen, koester ik nu De Snor. Samen zoeven we over de snelweg of laat ik hem slippen op een rotonde in de stad. Soms piept er iemand vanaf de achterbank: Pas je op voor de andere weggebruikers? Dan realiseer ik me weer dat De Snor een tank is en geen gammele Japanner die met een zuchtje wind opzij gedrukt wordt. Als ie voor mijn deur geparkeerd staat kijk ik een paar keer per dag naar beneden. Ik ben er nog, fluister ik dan.
Wel héél raar van mij.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: