Foetsie

De man die ik interview draagt een donkergrijs pak met een iets lichtere stropdas. Een deftig overhemd en glimmend gepoetste schoenen maken het plaatje af. Directeur van een groot concern, belangrijk,belangrijk.
Op zijn lip zit een wit stukje, van wat eigenlijk? Ik vraag het me af terwijl ik de vragen op hem afvuur. Als hij spreekt beweegt het slijmerige dingetje op zijn lip.
Zou hij geen secretaresse hebben die hem charmant attendeert op dit soort onvolkomenheden?
Ik controleer mijn opnameapparaat. Als ik na twee seconden mijn ogen weer opsla is het spuugseltje weg.
Panisch probeer ik zo onopvallend mogelijk mijn micro te draaien om te kijken of het ergens tegen het zwarte schuimrubber plopkapje plakt.
Ik zie niks, dan moet het ergens op mij zitten. Ik sta zo dichtbij dat ik zeker ben dat nu ergens links op mijn borst iets vies hangt.
Het hele interview blijft een deel van mij griezelen en vol afgrijzen bedenken waar dat vieze dingetje gebleven kan zijn.
Na afloop snel ik naar het toilet om mezelf aan een nauwkeurig onderzoek te onderwerpen.
Ik vind natuurlijk niks. Pas na het werk, thuis onder de douche, spoel ik het laatste stukje afgrijzen van me af.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: