Masker

Romeo en Julia moet het worden. Het masker schuift voor mijn gezicht en op de derde slag van de trom moet ik me draaien. Met Ja en Nee voer ik een conversatie en voel dat het niet is wat het moet worden.
Jaloers kijk ik naar mijn medespelers die soepeltjes over de vloer bewegen.
Ik probeer mijn brein te motiveren mij los te laten, ik smeek en soebat tevergeefs.
Mijn hoofd regisseert mijn lijf met strake hand: laat je been niet bewegen, spring niet want dan kan je morgen niet meer lopen, hou je rug recht.
Ik vervloek mijn hernia en incasseer zonder morren de kritiek.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: