Chronisch

De wekker piept, slaapdronken probeer ik hem op het krukje naast mijn bed het zwijgen op te leggen. Bril, ketting, labellostift; het rolt allemaal over de vloer door mijn verwoede maar onhandige poging.
Ik zet hem nog even op soezen, en nog een keer tot ik er echt uit moet en mijn benen over de rand zwaai.
Tegenover mijn bed staat een kast met een spiegel, een grote spiegel, dat is gezien mijn leeftijd niet echt een goed idee.
Elke ochtend denk ik, zittend op de rand van mijn bed; Vanavond ga ik vroeg naar bed.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: