Onrust

De bomen krijgen blaadjes. Er is eend met zeven kleintjes, zes donkere en een gele. Turkse vrouwen schuren fanatiek de stoep met zeepsop. Het spet als ik voorbij fiets. Meisjes met rokjes hebben rode kringen op hun blote benen want het is toch best fris met die wind. Mannen en vrouwen hand in hand, een jongen die stil staat om zijn liefje te zoenen.Ik koop een vrolijke zomerbroek die zo ouderwets is dat ie nog pantalon heet, een rok en een kleedje in mijn favoriete tweedehands winkel. Als een slalomspecialist begeef ik me in het verkeer om innig tevreden op een terras in de zon een koffie te drinken. Alle tafels bezet, ik lach vriendelijk en mag aanschuiven bij twee oudere vrouwen. Zet u maar knikken ze.
Ik schat de dames ergens in de zeventig, ze hebben alle twee een keurig grijs gekapt hoofd en kek gestifte lippen. Ze lachen vaak. Ze spreken over een oude geliefde van een van de twee. Blijkbaar is zijn vrouw net gestorven. Hij is weer alleen nu. Ik hoor iets hoopvols in haar stem maar misschien is het gewoon voorjaar.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: