Heluk

Ik bel aan bij een willekeurige deur in een piepklein dorpje waar alles dicht en stil is. Net 10 kilometer om moet rijden omdat ik zo opging in Mahler dat ik mijn afslag met grote paukenslagen voorbij zoefde.
Nu weet ik niet precies waar ik ben en heb geen zin om nog eens verkeerd te rijden. Een grijze mevrouw doet de deur open. Na een halve zin in mijn beste Frans vraagt ze: Ben je vlaams?Ze is van Hasselt en hier door de liefde terechtgekomen. Kom zet je even op het bankje. Als ik zit op het witte plastic ding haalt ze een glas water voor me. Amai, ik tref het niet met de hagel en de sneeuw onderweg. Gelukkig schijnt nu even de zon. Ik eet mijn appel en luister naar haar verhaal. Hoe ze als jong meisje terecht kwam tussen de gesloten norse Noord Fransen. Hoe haar man, ook al niet zo’n prater, haar zo graag zag.
Bent u gelukkig vraag ik haar, Ze denkt even na en zegt dan toch volmondig ja. Ze lacht er stralend bij.
Ze stuurt me in de juiste richting en herhaalt nog eens hoeveel geluk ik had door toevallig aan de deur van de enige Belg in de verre omtrek aan te bellen. Ik zoen haar op beide wangen en vertrek.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: