Roekeloos

Een straaljager van endorfines giert door mijn lijf. Ik sta op de top van een flinke heuvel. Ik verzamel moed. Er is ijsregen en ik ben zo koud dat mijn handen de versnellingen niet meer kunnen bedienen. Op een te zwaar blad kwam ik boven. Mijn hart klopt waanzinnig. Ik zie hoe de weg stijl naar beneden loopt, borden waarschuwen voor de helling. Terwijl ik langzaam sta te verstijven neem ik het besluit om me gewoon naar beneden te laten vallen. Remmen zit er niet in met mijn rooie koude handen. Kan mij het schelen.
Ik zet af met mijn rechter voet en daar ga ik. Vaag zie ik op mijn km teller 45 km per uur. Het is sterker dan mijzelf, deze roekeloze actie. In opperste concentratie stuur ik De Schicht naar benden. Mijn gewicht verplaats ik op het juiste moment naar links of naar rechts. Joechei wat ga ik snel.
Beneden in het dorp bibber ik van de kou en de spanning. Kletsnat neem ik een slok water en een hap uit mijn beurse appel. De volgende klim ligt voor me.


One response to “Roekeloos

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: