Flink

Naast me rent een klein wit hondje met bruine vlekken een stukje mee. Ik weet dat het niet kan omdat ik het hondje ken, het is al een tijdje gelden doodgegaan.
Dag Takkie, zeg ik en hup weg is ze.
Langs de weg zie ik een opgerolde bruine beer. Gelukkig verdwijnt ie in de nevel voor ik daar ben
Ik weet wel dat het niet echt is wat ik zie maar begrijp dat de dingen die we net vanuit onze ooghoeken waar kunnen nemen soms vaste vormen aan nemen.
Ik zie ook nog een vos. Hij loopt voor me op de weg. Die is wel echt net als de dooie eekhoorn op het fietspad, de witte poes van de jeugdherberg en de geit op de helling.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: