Roetsj

Niet schakelen op wat je ziet maar op wat je voelt. Ik spreek mijzelf streng toe. Zodra ik zie dat de weg omhoog of omlaag ga anticipeer ik met mijn versnellingen. Niet slim want op dat moment vraagt de weg daar echt niet om.
Ik foeter op de Ardennen en de straffe hellingen. Echt ik kan geen berg meer zien.
Tot ik op een meter of vier voor me een hert de weg over zie springen en wat later een grote bruine roofvogel zich naast me uit de boom laat vallen en zo een duif verschalkt. Het beest gaat zo op in de slachtpartij dat de veren me nog net niet om de oren vliegen. Duif dood, zoveel is zeker.

Bij aankomst in Dinant besluit ik toch dat ik steen en naaldbos genoeg gezien heb. Ik pak de trein naar Brussel en fiets via Dendermonde langs de Schelde naar huis.
De laatste 60 km heb ik pal tegenwind, minstens kracht zes, zo ploeter ik richting Gent.

Als ik met bibberbenen thuis de drempel over strompel is er niemand thuis. Heerlijk, ik lig een uur in bad te weken.
Eindelijk ruik ik weer lekker.


One response to “Roetsj

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: