Wijd open

IMG_0341
vertraagde reactie denk ik, terwijl ik probeer het licht in mijn ogen een beetje te temperen. Ik ben over het algemeen laat met beseffen wanneer dingen beginnen of voorbij zijn. Dat is niet erg, ik ben er aan gewend. Ik kan nog lang nagenieten van de deuren die open zijn gegaan, de beelden die in mijn geheugen zijn opgeslagen. Ik koppel de nieuwe vaardigheden aan geluid, geuren en mensen. Onuitwisbaar koester ik.

Ik ben een kwartier te vroeg voor de zangworkshop bij de Goeste. De blauwe piano is zo vals als wat maar ik weet ondertussen precies welke noot ik links moet laten liggen. Ik zet me op de stoel en speel. Een Roma dame die bijna uit haar blauwe jurk en dito legging knapt perst zich in de zetel die ook in het lokaal staat. mooi die melodie knikt ze als ik even stop. Ze is niet echt gecharmeerd van mijn orkaan en regenvlagen. Iek wiel Romantiek slist ze door haar gouden tanden.
Wel ik geef haar romantiek! Het trekt op niks maar ik laat de mi in elke toonaard zoetgevooisd klinken en kijk er zeer serieus bij.
Ze lacht tevreden.

Zielstevreden met mezelf bedenk ik dat ik nu toch maar mooi zigeunervrouwen kan foppen, dat zou me drie maanden geleden echt niet zijn gelukt.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: