Stay put

Na amper een paar lessen en overdreven uren oefenen speel ik mijn beperkingen uit. Mijn spel wordt door buurvrouwen, dikke zigeunerinnen en pianisten die me prijzen vanwege mijn sprankelende persoonlijkheid gewaardeerd. Mij kan het niks schelen. Gelukzalig, en zonder zicht op de regels van het spel verzin ik mijn eigen variaties. Als ik mis mep probeer ik het opnieuw en bedenk een onorthodoxe oplossing.
Dat kan eigenlijk niet peinst de leraar van de Goeste die me treft als ik stiekem zijn valse piano in een onbewaakt ogenblik bespeel.
Klinkt wel goed, hij speelt het na, strakker en met meer dynamiek.

Wauw, dat verzin ik toch maar mooi, opgewekt vergeet ik onmiddellijk hoe het ook alweer ging en bedenk iets nieuws!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: