Pietzak

IMG_9533
De koffiebar waar we één van de twee tafeltjes op de smalle stoep bemachtigen heeft geen toilet. Alleen zulke goeie koffie dat er een tweede tas besteld wordt. Daarvan moet ik nog meer plassen. Gelukkig heeft de bar-tabac op de hoek wel een toilet. Als ik naar een toilet vraag wijst de man achter de bar met zijn duim naar een deur met een slot waar geld in moet. Twintig eurocent zou de deur moeten openen. Ik wiebel van ongeduld heen en weer terwijl ik sta te sukkelen met mijn portemonnee. Ik realiseer me dat het café mottig is. De vloer plakt en achter de bar ligt het vuil behoorlijk opgestapeld. Als ik de deur openwurm plakt de deurkruk in mijn hand. Binnen is het zo smerig dat ik eerst mijn handen was. Er moet een plan komen. Ik zie geen mogelijkheid om te plassen zonder dat mijn kleding iets raakt wat vies of nat is. Voor de wasbak waar de vloer ook nat is maar waar ik met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid weet dat het gewoon water is doe ik mijn onderbroek uit. Mijn voeten zet ik zorgvuldig terug op mijn slippers.In mijn groene tas is nog wel plek voor een onderbroek. De zoom van mijn jurk hou ik tussen mijn tanden, klaar om het toilet te betreden. Hangend boven de smerigste toiletpot die ik ooit zag plas ik opgelucht. Het hele ritueel herhaalt zich in omgekeerde volgorde. Ik was mijn handen met heel veel zeep en laat de kraan lopen. De deurkruk duw ik naar beneden met mijn voet. Opgewekt stap ik buiten en steek nog even mijn duim op naar de barman.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: