Stiekem

Twee lichtjes groen van de gastank, dan mag ik van mijzelf best tanken. Fluitend gooi ik 15 euro gas in De Snor. Ik huppel het benzinestation binnen. Meteen schiet ik richting koelkast, mijn blik strak gericht op de rij flesje op de best zichtbare plek in het rek. Met een ferme ruk klapt de glazen deur open. De lucht koelt de hitte van de dag. De kleine blikjes laat ik licht huiverend links liggen. Even aarzel ik, ik lees regelmatig de lijst met ingrediënten, niet echt gezond. Toch pak ik beslist de half-liter verpakking.
In de auto draai ik de muziek op max, met een flinke sis gaat de dop van de fles. De ijskoude drank vol zoetstof en geur en smaakstof prikt in mijn neus als ik gulzig een paar flinke slokken neem. ik moffel de lege verpakking snel in een prullenbak langs de weg. Zo hoef ik er thuis niet over te spreken.
Ik ben nog niet echt van mijn verslaving af.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: