Struikelblok

Met appel en al stort ik thuis de trap af. Trede gemist. Een beetje gebutst stap ik op de fiets richting Steendam. Daar wil ik mijn fiets parkeren. Tijdens het afstappen blijft mijn voet haken achter de stang. Ik struikel over de hele breedte van de straat maar hou me nog net recht. De tas met kostuum hangt scheef. Eén schoen rolt over straat.
Bibberig sta ik recht en probeer De Schicht in een fietsenrek te plaatsen. Daar raakt ze zo ernstig verstrikt in de remkabel en de ketting van de buurfiets dat ik tien minuten sta te hannesen om de boel weer los te krijgen.
Behoorlijk wanhopig besluit ik de fiets dan maar op de stoep te zetten. Ik tik de standaard uit en sla hem tegen mijn enkel.

Terwijl ik richting Scala loop om mijn gerief in de kleedkamer te zetten bedenk ik dat ik misschien ongemerkt een soort van hersenbeschadiging op heb gelopen ergens tijdens het spelen op de Gentse feesten.

In de kleedkamer kijk ik in de spiegel om te kijken of mijn gezicht niet scheef hangt. Ik zie er reuze monter uit.
Ik zal toch niet echt alleen maar zo onhandig zijn?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: