Mes door de boter

Blond en onaangeroerd staat de tarwe wuivend. Zorgvuldig manoeuvreert de reusachtige machine. Vooruit, achteruit. De vrouw met harde knieën en ronde kuiten staat met de handen in de zij. Ze knikt met het grijze hoofd als de boer de eerste voor aansnijt.
Knakt en ratelt.
De stoppels zijn zo nakendig in het middaglicht.

Rond en zacht lijken me de spieren in de hoge spiegel met de gouden rand. Zwierig de zwarte broek en stevig rond mijn middel het kolen hemd. Cirkelend, blote voeten, de man streelt met één vinger amper.
De vrienden in de kast kloppen luid op de deur tot het hek van de dam is.
Breekbaar en peilloos
etsen de beelden zich repetitief.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: