Nieuw

Mag ik nu spelen? De man, die zo op een jongen lijkt staat voor me en kijkt me over de piano indringend aan. Natuurlijk maak ik plaats, nieuwsgierig naar wat komt schuif ik van de kruk. Hij gaat plechtig zitten en legt zijn twee handen op de toetsen, drukt ze in en zingt een lied. Ken je dat? Op mijn schudden zet hij vocaal Vader Jacob in. Vingers gaan willekeurig over de toetsen. Willen we samen spelen? Als hij knikt buig ik me voorover om een simpel ritme aan de donkere kant van de piano in te zetten. Ik kan niet echt spelen maar geniet van de klank en het ritme. Hij bestudeert nauwkeurig waar ik mijn vingers zet. Hij kiest de lichte kant van het instrument. Mijn donkere bas en zijn lichte, nauwelijks aangeraakte toetsen, gaan harmonieus samen. Ik laat het geluid aanzwellen, donkerder en donkerder. Hij gaat mee en sneller en sneller, zwaarder en zwaarder spelen we. Als ik vertraag en uiteindelijk stop tilt ook hij zijn handen op.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: