Alles voor de kunst

Met onze armen stevig om het blote bovenlijf gekruist zitten we op de voorbank van de bus.

Nee, je ziet echt niks, de man die buiten staat keurt kritisch of er niet ergens een stukje blote borst ontsnapt. Tevreden doen we onze kleren weer aan. Ik laat mijn bh en hemd even in het handschoenenkastje liggen, die doe ik na de act wel weer aan.

We moeten een kunstwerk maken over geluk. Een performance bedachten we met vijf vrouwen die in een busje de suggestie wekken van bloot. Verassen, verwonderen, in beweging brengen, dat is wat we willen, maar ook in vraag stellen waar ligt jou grens, geef je die aan en wordt je daar dan gelukkig van?
We moeten zelf heel hard lachen, rollen om van de voorpret en het verwachte effect.

Dan slaat de twijfel toe, moeten we niet aan de begeleiding vragen of het wel kan? Stel je voor dat het verhaal van blote mensen, zonder de context, straks de ronde doet binnen de opleiding, wat zullen de eerstejaars denken, of de directeur? Het ene na het andere argument om het niet te doen wordt aangedragen.

De vraag te stellen is de magie verbreken. Een beetje verslagen staan we bij elkaar en moeten dan in vier minuten een andere act ineen steken.

Vergeet je je bh niet uit mijn handschoenenkastje te halen zegt de eigenaar van de bus?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: