Hagaard

Voor me doemt een hek op met punten en een hangslot. Beladen met een zware tas aan elke hand en een handtas die rond mijn lijf hangt kijk ik omhoog. Ik rammel en duw maar er komt geen beweging in. Het is al laat, ik wil naar huis. Achter me weet ik de conciërge verdiept in zijn computerspel. Ik zou terug kunnen lopen en hem vragen het hek open te doen.

Geen zin om te vragen, nog minder om terug te stappen met de zware last. Naast het hek is gaas, het is behoorlijk hoog maar ik schat dat ik daar toch wel over moet kunnen geraken.

Met mijn hand voel ik in het donker aan de rand, scherp genoeg om mijn been of broek open te halen. Toch twijfel ik niet. Mijn tassen zwier ik eerst over. Ik manoeuvreer lijf en leden, balanceer en voel hoe mijn broek het begeeft als ik me naar beneden laat vallen.

Ik sla het stof van me af, bezie de winkelhaak aan de achterkant van mijn bil. Hup op weg!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: