Levendig

Mijn heup doet pijn, ik adem diep, echt lichtvoetig gaat het niet. De wind langs de Schelde neemt een geur van zilte verrotting met zich mee. Ik word ingehaald door een oude man met bruine benen.

Onder het lopen denk ik aan vrijen, aangeraakt worden, verlangen en geilheid. Vreemd nogal vind ik. De man met de bruine benen geeft beslist geen aanleiding. Mijn gedachten gaan zo hun eigen weg terwijl mijn benen ongemerkt hun vertrouwde cadans opnemen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: