Wat je zegt

“Je bent toch geen gevaarlijke gek?” ik strek me uit op het lijf van de man. Zijn armen zijn stevig rond me. Als ik praat met mijn wang ergens op zijn borstkas voel ik zijn spieren onder zijn wit marcelleke bewegen. “Nee schatje nee” Het articuleren gaat hem niet meer zo goed af, het is laat. Hij verstevigd zijn greep op mijn middel, ik hoor hoe hij lacht, diep en donker.
Het licht door het raam valt op de spiegels op de kast er is muziek. Als ik mijn hand uitsteek voel ik met mijn vingers de stoppels op zijn wang.

Voor ik in slaap val denk ik aan het maanlicht en het groeiende haar. Deze man zou makkelijk in deze nacht kunnen veranderen.
Geruststellen doet hij niet meer.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: