Spoedje

Paniekerig kijk ik rond me en zie alle soorten en maten gips, zwachtels en bergen watten. De dokter is jong maar beslist. Een band aan de linkerkant van de knie is zeker stuk of gescheurd. Zeer pijnlijk, met rust moet het overgaan doceert ze.
er wordt een heus pijnstillingsschema opgezet met wel twee verschillende soorten dempers. Een ding is zeker, ik wordt hier serieus genomen.
Ik kan moeilijk denken, het idee van gips, onbeweeglijk en rust neemt me nogal in beslag. Opgelucht haal ik adem als ze het heeft over stevig zwachtelen, het zal nogal een gevaarte worden waarschuwt ze. Mij kan het niet schelen, ik zal geen keihard koud blok aan mijn been krijgen. Als de verpleegkundige komt om zijn inpakwerk te doen piep ik snel anders. Van boven mijn enkel tot ver op mijn bovenbeen gaan er dikke lagen watten en elastisch verband op.
Geen kant kan ik nog op. Als ik later op de middag met twee krukken door mijn huis met de zeventwintig trappen dwaal krijg ik de slappe lach, Iemand nog een bejaardenwoning over?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: