Perceptie

Zelf ben ik behoorlijk tevreden als mijn knie uit de dikke lagen zwachtels te voorschijn komt. Op een flinke blauwe plek aan de zijkant na valt het me reuze mee. Misschien als je goed kijkt zie je nog een beetje zwelling. Opgewekt wacht ik tot de arts komt. De pijn is best hanteerbaar. Voor het gemak vergeet ik de berg pijnstillers die ik per dag naar binnen slik waar je een groot en lelijk paard met gemak mee zou kunnen omleggen.

Grijze man, ruitjes overhemd, verstandige schoenen, kleurloze broek. Beleeft vraagt hij of hij mijn knie mag vastnemen. Hij trekt en duwt. Om te zeggen dat het niet fijn is zou een understatement zijn. Ik piep als hij mompelt Het kraakt te veel Streng kijkt ie me aan. Er moet een scan komen, op een gewone foto kan je niks zien.
Je moet naar mijn broer!

Mijn verbaasde blik doet hem lachen. Zijn broer is de orthopeed. Hij is van de maag, darmen en de bloedsomloop. Ik weet er natuurlijk best iets van, tikt ie op mijn been Waarom ik met mijn knie terechtkom bij een internist legt hij omstandig uit. Ik kwam binnen via de spoed, dan kom je bij de spoedarts terecht en hij is de arts van dienst.

Doe de groeten aan mijn broer roept ie over zijn schouder als hij de kamer uitstapt.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: