Kleren maken de vrouw

Mijn blauwe tiroler kleed met aan de hals een piepklein wit kantje sluit als gegoten rond mijn lijf. Het strakke lijfje met haakjes, de mouwen met de plooitjes, de rok, met de zachte warme voering van binnen, die om mijn benen zwiert. Alledaags is het niet dat zie ik best als ik in de spiegel kijk. Mijn rode rijglaarzen, gebreide vestje met knoopjes gemaakt van hertengewei en truttige nylonkousen completeren het beeld waar ik tevreden mee ben.

Ik kocht het kleed op de 1 eurodag bij mijn favoriete tweedehandskledingwinkel. De jurk is zo mooi gemaakt dat ik het een doodzonde vond om te laten hangen. Nu twee jaar na aankoop ben ik blijkbaar aan het idee gewend en trek ik de jurk vol voorpret over mijn hoofd.

De jurk blijkt iets los te maken. Terwijl ik mijn laarzen laat klikken en geniet van mijn weerspiegeling in de ruit krijg ik twee keer de vraag of ik vanmorgen in de verkleedkist ben gedoken. Er is een man die vind het geil en vraagt of ik mee doe aan een of ander Japans rollenspel. Beledigd trek ik mijn neus op maar krijg toch een enorme aanval van giecheligheid als ik daarna de trap af loop. Vooral als ik denk aan hoe mijn truttige panty er onder mijn rok uitziet.

Aan het begin van de avond heb ik nog een afspraak. Onverwacht, geen tijd meer om nog iets anders aan te trekken. Ergens half weg het gesprek, geanimeerd zitten we te praten, sla ik mijn benen met ruisende rok over elkaar. Ik vind het een fijn geluid.

Vind je mijn jurk raar? Stel je eens recht Ik draai midden in zijn kamer een rondje en voel me best belachelijk. Ik vind het een romantische jurk knikt ie.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s