Beest

IMG_9754
Tijdens het passeren werp ik een blik in de etalage. Rood met heel donkerblauw staan daar de laarzen. Gewoon even passen denk ik, de creditkaart zit in mijn zak, geld genoeg, in Parijs bijna niks gekocht. De redenen om ze eventueel te kunnen kopen buitelen over elkaar heen en dringen zich aan me op.

De man van de winkel opent de doos, neemt één laars voorzichtig in zijn handen. Ik zit op een leren bankje en wacht op wat komt. Mijn schoen al uit jubelen mijn tenen in mijn nylons. De man knielt voor me neer. Zijn duim houdt hij aan de binnenkant van de laars, daar waar de rits begint. Zijn duimt streelt mijn voetzool als ik mijn voet soepel de laars in laat glijden. Hij doet de rits dicht. Ik hou mijn adem in. De laars zit als gegoten.

Voor de spiegel sta ik en bezie mijn benen. Ze lijken langer, de vorm mooier dan ooit. De drie vrouwen die wachten tot ze geholpen worden zuchten en knikken. Deze laarzen zouden met gemak het beest in mij wakker kunnen schudden. Ik laat ze inpakken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: