Presidentieel

Naast het bed brandt aan elke kant een lampje, zacht licht verspreidt zich in de kamer. Het is een lelijk bed. Modern met een of ander fantasie-hoofdeind en opgemaakt met zwartwit beddengoed. ik sta er naast met mijn opnameapparaat in de aanslag.
Terwijl ik mijn vragen afvuur op de vrouw tegenover me vraag ik me af aan welke kant de president slaapt.

We spreken over corruptie in het land waar ze zo is van gaan houden, het gebrek aan goeie gezondheidszorg en wat zij als presidentsvrouw kan betekenen. Ze vertelt over de eerste ontmoeting met haar man, de rozen die hij voor haar meebracht, de romanticus die haar stap voor stap veroverde. Haar ogen stralen.

Zou het nog wel ok zijn om met vlechtjes in haar haren gek te dansen vraagt ze zich af, of gekke bekken te trekken op straat tegen haar zoontje. Ik schiet in de lach als ik denk aan het leger bodyguards dat haar, en ook mij deze dagen, omringt. Met hun zonnebrillen waar de straten van Tblisi in weerspiegelen, het hoofd geschoren, de spierbundels die bijna uit het strakke dure shirt barsten, de auto met geblindeerde ruiten die stapvoets naast ons rijdt als we ons in de stad begeven.

Nu is ze presidentsvrouw af, het luchtige van het meisje naast het bed is ze ergens onderweg verloren. Ik denk nog met regelmaat terug aan de twee jonge vrouwen uit Zeeuws-Vlaanderen naast het bed van de president van Georgië.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: