Spoetnik

.IMG_4256
De hele dag loop ik met de rugzak door het Noord Franse platteland. Per dorp wonen amper drie bejaarden en een lelijke hond. Leeg en stil is het er. De tarwe is nog groen en golvend. Vaag loop ik richting Parijs, ooit hoop ik daar te geraken.

Hongerig stap ik de middag over. De auto van de kruidenier komt altijd morgen of was er gisteren.
Ik druk op de bel van huizen waarvan ik denk dat er iemand zou kunnen wonen maar geef het na drie onverbiddelijk dichte deuren op en wandel naar het volgende dorp.

In de verte zie ik een kerktoren die na uren stappen nog niks aan nabijheid heeft gewonnen.
In de hoop tijd te winnen steek ik een veld dwars over. De sloot is een klein obstakel, het prikkeldraad duw ik opzij.

Achter de bocht is een gehucht waar kinderstemmen klinken. De kat draait rond mijn benen als ik het erf opstap. Eitjes, sla, patatten en vers water krijg ik. De weide voor het huis glooit zacht. Ik zet er gerust mijn tent op.

De tent staat in een paar minuten als een kleine veilige burcht, ik zet mij met een dampende tas thee en bezie mijn thuis van de afgelopen weken. Ik was me in de beek, ik plas in de bosjes. In de schemering is er een hert. Morgen trekt de karavaan weer verder


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: