Bespiegeling

IMG_9809
Terwijl ik door de straten van Gent fiets, overstekende voetgangers probeer te ontwijken en de tramrails, waar mijn voorwiel zich altijd zo tot aan getrokken voelt, links laat liggen maak ik de balans op van de afgelopen weken.
De mensen beladen met tassen, zwaaiend met hun paraplu vormen het decor voor mijn gedachten.

De kinderlijke onbezorgde pret die mij ten deel valt, het borrelen van het lachen als ik aangeraakt word. Hoe mijn lijf zo dapper doorgaat hier op de fiets, het bloed gejaagd wordt. De blijdschap van het naderen van de stad, thuiskomen en de kachel kunnen opstoken. De warme wijn die ik drink op zondagmiddag en de knipoog van de vrouw achter het tafeltje in een café.

Vol in de remmen als de dikke hond van een vrouw in groenige harige jas van de stoep stapt om te snuffelen aan iets in de goot. Waar ik me vorig weekend nog begaf in de wondere wereld van de superdeluxehutsiefrutsieroyalezelfbevredigingsmachienen waarvan geen enkele me kon bekoren sta ik nu gelukzalig met zachte nylons in mijn hand. Ook zo fijn dat ze geen geluid maken knik ik mezelf in de etalageruit toe.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: