Fragiel

De glimmende groene jurk spant strak rond heupen en buik. Zonder gene gaat ze op in haar eigen wereld die bestaat uit verleidelijke vamps, grote madammen en cartooneske gebaren. Ze ontroert me, haar blik is ondanks het binnenwereldse gefixeerd op de mannen in het publiek. Ze wil zo graag behagen, de grens tussen treffelijk en misschien beter niet is flinterdun.

Een rode bh piept vanonder de jurk als ze haar boezem schudt, ik zie een pluk grijs ergens bij het linker oor. Haar handen volgen sierlijk de contouren van haar lichaam. Mijn plek in de hoek biedt me briljant zicht zonder dat ik betrapt word op gluren. Het is al bijna ochtend als ze naast me schuift.
Ik kan de drang om te dansen niet weerstaan, vroeger, dertig jaar gelden hebben ze me gevraagd om te dansen voor geld. Mijn man vond dat geen goed idee, dan hebben we het niet gedaan. Nu heb ik wel een beetje spijt.

Haar heldere ogen kijken me doordringend aan tijdens het relaas. De man, die van dertig jaar gelden, staat tegen de bar geleund en kijkt. Zijn glimlach vol tedere verwondering steekt hij naar mij zijn duim op.

Als ik haar vertel hoe ik haar dansen mij getroffen heeft rolt een traan vanuit haar ooghoek naar beneden. Zo zitten we daar, haar handen in de mijne, om het nieuwe jaar te verwelkomen.

‘Have I gone mad?’asked the mad hatter, sadly.
‘I’am afraid so’ said Alice, “You’re entirely bonkers. But shall I tell you a secret? All the best people usually are.”


One response to “Fragiel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: